Przeładowanie form

jesień-zima 2009/10

Immanentną cechą mody wieczorowej jest wyrafinowanie, dostojność i elegancja. Nie znaczy to, że jest ona pozbawiona poczucia humoru! Stroje wieczorowe i ślubne w najbliższym sezonie opierają się na efekcie zaskoczenia i bogactwa. Nie dajmy się jednak zwieźć teatralizacji, barokowemu przeładowaniu i manieryzmowi. Pod wystawnością kryje się ręczne wykonanie, solidne rzemiosło i luksus.

Podróże nigdy się nie nudzą
Moda nieustannie czerpie inspiracje z odległych kultur i egzotycznych pejzaży. Tym razem podróż odbywa się jednocześnie w czasie i przestrzeni. Projektanci inspirują się bowiem starożytnymi kulturami dalekich krajów, w których znajdują archetypiczną powagę i posągowość sylwetki. Silnie zaznaczają się wpływy kulturą materialną Azteków, widoczne przede wszystkim w użyciu złoconych aplikacji, najczęściej cekinów, pokrywających nierzadko całą powierzchnię sukni. Dostojeństwo, bogactwo i przepych - śladem tych pojęć podróżuje się również do starożytnego Egiptu, skąd czerpane są wzory budowania sylwetki. Suknie pozostają blisko ciała, wykonane są z ciężkich, opadających materiałów, pokrytych licznymi haftami i aplikacjami, które zwiększają masę i objętość tkaniny. Obowiązkowo eksponowane są ramiona. Dominuje jasna kolorystyka (wszak starożytność czciła słońce), a blichtr i misterne wzory wykonane z kryształków lub cekinów powinny odbijać silne światło. Blask bijący od sukni powoduje wrażenie boskości i chodzi właśnie o efekt nieprzystępnej „Kobiety-Słońce". Podróż jednak nie kończy się na starożytnym Egipcie. Bystre oko szybko wyśledzi także wpływy starożytnej Grecji, przejawiające się w rzeźbiarskim efekcie „mokrych szat", odzwierciedlonym w lejącej, „przyklejającej" się do ciała tkaninie. Odświeżone zostają również inspiracje japońskim kimonem, a także indyjskim barwnym strojem kobiecym (odkryty brzuch!). Osobnym tematem pozostają plemienne wpływy afrykańskie, które oddane są w elektryzujących, intensywnych barwach turkusu, pomarańczy, różu, czerwieni czy zieleni. Istotą tematu podróży zawsze pozostaje przepych aplikacji, haftów, wykończeń i wzorów, które występują w bardzo skomplikowanych kształtach na prostych formach sukien.


Show off! Pokaż się!
Bardzo silną tendencją jest wystawność. Suknia ma być jak rozpostarty ogon pawia: przyciągać wzrok i wzbudzać okrzyki zachwytu. Czasy dyskretnej elegancji minęły, a efektowność została zastąpiona przez „efekciarstwo". Nieustannie chodzi o pokazanie się, zaskoczenie, wzbudzenie zachwytu, a środki do osiągnięcia tego celu mogą być bardzo różne. W ten nurt wpisują się suknie o gorsetowej, przylegającej do ciała górze i rozkloszowanym, szerokim dole, budowanym przez liczne warstwy. Duże wrażenie wywołują też misterne wzory z kryształków, którymi pokryta jest cała powierzchnia sukni albo oddziaływanie intensywnym kolorem (czerwień!) na dużych płaszczyznach. Pożądany efekt można osiągnąć również poprzez kontrastowe użycie barwy (np. czerwieni i indygo) albo kontrastowe zestawienie materiałów poszczególnych części stroju: mat-błysk lub transparentna góra plus nieprzezroczysty dół, całość połączona warstwą cienkiej koronki o powtarzającym się wzorze. Koronka - królowa mody wieczorowej i ślubnej od kilku sezonów, utrzymuje swoją silną pozycję. Jest wszechobecna i często wyraźnie odcina się od tła (najczęściej czarna koronka na kremowym lub różowawym tle), jej wzory ulegają zaś zwiększeniu i rytmizacji. Charakterystyczne jest wyolbrzymienie efektu zaskoczenia. Warto zwrócić uwagę na ekstremalnie dużą biżuterię (np. z piór) oraz ekstremalnie zmniejszone torebki, a także paski podkreślające talię. Podobny manierystyczny wygląd zyskuje futro, które albo jest barwione na kolory przyciągające oko, albo buduje całość sylwetki czy też występuje jako wykończenie rękawów, dekoltu lub dołu sukni, kontrastując z przezroczystym, lekkim materiałem. Pożądany efekt osiągany jest również za pomocą zwielokrotnionych, lekkich i powiewających przy każdym ruchu falban, przypominających morskie rośliny lub za pomocą płatków materiału, które pokrywają całą suknię. Odpowiednie wrażenie tworzą też suknie czerpiące bezpośrednie inspiracje z malarstwa: swoją luźną, swobodną formą oraz przenikającymi się wzorami przypominają akwarele; wzory mogą też naśladować swobodne maźnięcia pędzlem na płótnie. Wszystko jest dozwolone. Po prostu pokaż się!

Drapieżna mała czarna
Rock, glam-rock, ba-rock i wszystkie pochodne - to też nic nowego w modzie ostatnich sezonów. Tradycyjna dostojność i elegancja mody wieczorowej muszą wzbudzać bunt. Alternatywą jest styl disco lat 80., punk i gotyk (w interpretacji romantycznej). Obowiązkowo w czerni. To oswojona drapieżność. Mała czarna - jak zwykle kojarzona z elegancją, zostaje z wdziękiem podarta. Również tu obowiązują wytyczne: odkryte ramiona, obfite koronki, warstwowany dół, podkreślona talia, blask. Często pojawia się tu skórzany gorset i jego interpretacje, a także wiązania. Akcentowane są kołnierze. Obserwować można też nawiązania do wzorów tatuaży. Jako dodatek pojawiają się czarne, skórzane rękawiczki - dla złagodzenia ich drapieżnego wyglądu, wysadza się je kryształkami. Wiązania, liczne taśmy, aksamitne sznury krępują swobodę ruchów i biegną przez całą sylwetkę. Bunt wyraża się również w deformacji kształtów sukni. Wielkie wyolbrzymione formy niczym nadmuchany balon wyrastają nagle na wysokości bioder lub rękawów. Tradycyjne dodatki zostają „po sztubacku" odwrócone: mufka zostaje na stałe przytroczona w pionie z przodu sukni. Skomplikowane, efektowne wzory wyszywane z cekinów zostają umieszczone... pod warstwą półprzezroczystego materiału; nie są eksponowane. Z jednej strony jest to manifestacja zbytku i bogactwa, z drugiej - przekory. W poszukiwaniu możliwości okazania buntu, znaczenia nabiera także asymetria. Bunt jest oczywiście powierzchowny, nie niesie za sobą głębszego przesłania. W modzie wieczorowej chodzi przecież ciągle o to samo: uwodzenie i zachwycanie, manifestacja przeciwnego nastawienia jest tylko jednym ze sposobów na osiągnięcie tego celu.

Natalia Wrzesień
Foto: CoutureFashionWeek.com
29 września 2009, godz. 12:00